Fiction


เตือนนนนนน
ฟิคมีเนื้อหาค่อนไปทาง Yaoi = Boy's love
รับไม่ได้ปิดด่วน
เตือนแล้วนะท่าน



























Gintama Short fic
Pairing..( คิดว่ากิน*ทาคา แต่ไม่เคลียร์ )
No title...






-สรรพสิ่งล้ำค่าเพียงใด...ก็ไซร้กลับสู่ธุลีดิน-


" ฉัน...."
" หืม??"
" เปล่า..ไม่มีอะไร..ช่างมันเถอะ..."
" ไอ้ที่อยากพูด ถ้าไม่ได้พูดจะเสียใจเอานา "
" ไว้หลังจบศึกครั้งนี้ก่อนก็แล้วกัน..คงอีกไม่นาน"
" อา..แล้วแต่นายแล้วกัน "

.
.
.
.


บทสนทนาเมื่อครั้งอดีตหวนกลับมาทำให้ร่างบางตื่นจากความฝัน
ความมืดรอบกายบ่งบอกว่าราตรีนี้ยังไม่สิ้นสุด..
มือที่หยาบกร้านผ่านสนามรบจุดยาสูบไล่ความง่วงแล้วออกมานั่งที่ชานบ้าน
พระอาทิตย์ราตรีและแสงระยิบระยับประดับฟ้าช่วยทำให้ความมืดมิดยังดูน่ามอง

ควันสีขาวจากปล้องยาสูบลอยผ่านเป็นทางไปตามกระแสลมเอื่อย..
ชายหนุ่มเอง..ก็หวังให้มันช่วยพาเอาความทรงจำที่น่ารำคาญนั้นหายไปด้วย..

สงคราม..ความสูญเสียเหลือคณานับ..คอยเป็นเชื้อเพลิงเติมไฟแค้นให้ลุกโหม
ร่างกายและจิตวิญญาณที่คงเหลืออยู่นี้..มีเพียงเพื่อจารึกความสำเร็จของอุดมการณ์..
อดีตที่ไม่จำเป็น..ทิ้งไว้ ณ ดวงตาซึ่งถูกความมืดจองจำ...
บางครั้ง..การก้าวเท้าก็หยุดชะงักไปบ้างกับคำถามที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง..

ตัวฉันที่กำลังเดินหน้าไปสุดกำลังนี้...ยังมีชีวิตอยู่หรือได้ตายจากไปแล้ว?


"ฉัน...ก็แค่อยากทำลายโลกที่เน่าเหม็นนี้ทิ้งซะ"


////////////////////


ท่าอากาศยาน...ปราการแห่งชัยชนะจากการยึดครองของชาวสวรรค์เมื่อครั้งอดีต
บัดนี้กลายเป็นเพียงหลักฐานแห่งความปราชัยที่แลกมาด้วยลมหายใจของเหล่าผู้โค่นล้ม..

ผลแพ้ชนะกับชายที่ต่อสู้ด้วยนั้นไม่สำคัญ..แค่ตอนนี้..
สิ่งโสโครกที่คอยก่อกวนจิตใจมาเนิ่นนานจะได้มลายหายไปเสียที...

หากแต่เขาไม่รู้สึกยินดีกับความสำเร็จนี้อย่างที่ควรเป็น..
เขายังอาลัยอาวรณ์บางอย่างที่ดวงตาข้างขวานี้เคยมองข้ามไป..นานแสนนาน..

ไอร้อนจากเปลวเพลิง..โครงสร้างอาคารที่กำลังร่อนทลาย..
อากาศที่ค่อยๆถูกควันสีดำแทนที่..ทำให้ภาพตรงหน้าค่อยๆเลือนลางลงทุกที...

ร่างที่ไม่ขยับเขยื้อนพึมพำอะไรบางอย่างเบาๆจากจิตใต้สำนึกที่เหลืออยู่
ทว่าสิ่งที่ออกมา..มีเพียงรสเลือดหาใช่ถ้อยคำ..




.....นี่คือ...ความตาย.....


คงอีกไม่นานที่จะได้ไปยังที่ๆพวกพ้องเฝ้ารออยู่..
...พอคิดเช่นนั้น..รอยยิ้มที่เคยร้างหายก็หวนคืนมาจากอดีต...
แต่ความรู้สึกโหวงๆราวกับมีรูกว้างแผ่ขยายอยู่ในหัวใจไม่สิ้นสุดนี้คืออะไร..
ฉันลืมอะไรไป?...


//////////////////


".....กิ..ทาคาสุกิ!!!"       "...."
" ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่เองนะ..ยังลุกไหวใช่ไหม?"
"........."

ชายคนนั้น...ยังคงสง่างามในสนามรบ
ดวงตาสีแดงที่มุ่งมั่นคู่นั้น...
ทั้งเพื่อโกรธแค้น...และห่วงหาอาทรพวกพ้องของตน..
ชายผู้มีจิตวิญญาณอันน่าหลงใหล...ไม่เคยเปลี่ยนแปลง...

คำถามกวนใจสิ้นสุดลงพร้อมกับตัวเขาที่ได้คำตอบมาไว้ในมือ




ปลายเท้าหยุดนิ่งอยู่ที่ขอบเหวลึก

เขาเดินหน้าสุดกำลังมาจนถึงตรงนี้..มันไกลมากแล้ว..
และไม่คิดว่ามันจะส่งไปถึงคนๆนั้นได้
หากแต่นี่เป็นโอกาสครั้งสุดท้ายที่จะหันกลับไปมองเบื้องหลัง

แล้วสานต่อคำพูดที่ควรจะได้เอ่ยในวันนั้น...








---Fin---


หมายเหตุ :


1. เรื่องราวนี้จิ้นต่อเนื่องจากอนิเมตอน 150 จ้ะ
     ใครอยากรู้ ( จะเล่าดีไหมฟะ แต่มันไม่มีในคอมมิค คงไม่ถือว่าสปอย )
     แต่กันไว้ก่อนละกัน
         ก็มีอยู่ว่าเป็นอนิเมที่สร้างหลอกมาบอกว่าวันนั้นจะขอฉายตอนจบ
     เลยขอเอาฉากที่สร้างไว้สู้ตัดสินกับทาคามาฉายวนแบบขำๆ
     ทางนี้ก็ฮาไปตามระเบียบ แต่พอคิดๆดูแล้ว น่าเอามาแต่งชะมัดเลยฟ่ะ..


2. ชอบคำพูดประโยคนั้นของทาคาจริงๆ ติดหูโคตร
    ไอ้ที่บอกว่าจะทำลายโลกนั่นไง แล้วก็ชอบทาคาที่ยึดมั่นในอุดมการณ์
    แต่ตอนนี้ก็ยังสงสัยว่าสิ่งที่แท้จริงที่ทาคาต้องการปกป้องคืออะไรแน่

3. คิดว่าึทาคาคงแอบชอบเค้าฝ่ายเดียวมั้ง
   ฉันก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอาไงน่ะ ฮา

4.    สภาพสองคนนี้ในอมิเมโทรมสุดๆ
      ทาคา+คุณกินเลือดอาบ ทาคาแขนซ้ายขาดด้วยล่ะ..
      ตาซ้ายคุณกิน...อาจจะแค่เลือดไหลเข้าตามั้ง...เนอะ..
      ( ใครจะเนอะกะกรู๊ววววว )

      แต่อิชั้นคิดว่าทางทาคาค่อนข้างสาหัสน่ะ..เลยให้บทม่องเท่งไป

5. อารมณ์มา นานๆที กร๊ากกกก
    และความอะไรที่ไม่ชัดเจนแบบนี้จัง *-*

6. มันอาจจะไม่ได้คาแรคเตอร์อย่างที่ต้องการ
    ขออภัยไว้ ณ ท้ายบล็อกแล้วกัน ฮาๆ

7. ขอบคุณเนมที่ช่วยพรู๊ฟคำนะคะ ฮาๆๆ



ปล.2 ตอบเม้นไม่มี ( โดนตบ )


ขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้ก่ะ แอร๊ย~~~





Edit เพิ่มมมมมมมมมมมมมมมมม

ดูกินทามะอนิเมตอน 176 แล้วค่าาาาา
ยังคงตลก ฮา บ้า เสื่อม และน่าร๊ากกกกกกกกก

ไอ้ที่บอก Count down มันแค่จัดอันดับ Ranking บทพูดที่ประทับใจน่ะ
แล้วไป ค่อยยังชั่วววว XD

ไปดูกันเลยดีกว่าึค่ะว่าเป็นตอนไหนบ้าง

ปล. อาจมีสปอยได้เล็กน้อยถึงปานกลาง ระวังตัวด้วย















ชอบบบบ ตัวละครทำออกมาน่ารัก โฮกๆๆๆๆ







พูดว่าไรหว่า..Ore ga Nameten nowa Hijikatasan dakedesa
Nameruru = to make a fool of somebody
คนที่จะผมจะปั่นหัวมันเล่น มีแต่ฮิจิคาตะซังเท่านั้นล่ะครับ

( ไม่มีคอมมิคใกล้ตัว ไปเปิดอ่านดูเอาเล่มแรกๆแล้วกัน 55 )





Tzurajanai Katsurada!!
นั่นล่ะ...นั่นล่ะ....ประโยคนี้ได้ด้วยเว้ยเฮ๊ย ฮ่าๆๆๆ







ไอ้เนี่ย...เล่มแรกๆ ที่พูดว่าไรฟะ...ตอนกำลังไปตบเพสของเจ้าชายฮาตะ..
จะใช้ชีวิตนี้ให้มันคุ้มสุดๆไปเลยนั่นน่ะ






โฮกฮาก แว้กว้ากกกกกกก ( กรี๊ดเพราะภาพเฉยๆ ไม่มีไร 555 )
ตอนที่จะไปตบกับยักษ์ อารมณ์ว่าฮิจิบอกว่า ไปก็เสี่ยงตายเปล่าๆทำไปทำไมกัน
คุณกินก็เดินผ่านไปพร้อมกับพูดว่า ถ้าไม่ทำอย่างนั้นจิตวิญญาณจะหักสะบั้น
อะไรทำนองนั้น โฮกกก อิชั้นก้ชอบนาคะ ประโยคนี้ เท่เป็นบ้าาาาา







เพราะงั้นถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะก็
ตัวเองก็จะไม่ใช่ตัวเองอีกต่อไปน่ะสิ..

( ชอบเหมือนกันประโยคนี้ อูอา..ใช่ตอนเดียวกับข้างบนป่าวน้อ )








( สบถก่อน...หล่อ!!!!! )
ประโยคนี้ก็ชอบบบบบ ฮ่ากกกกกกก อยากส่งโหวตไปซันไรท์มั่ง 555

ที่ๆดาบเล่มนี้ของฉันไปถึง ไม่ว่าจะที่ใดที่นั่นก็คือประเทศของฉัน
( แปลไม่เหมือน ไปหาคอมมิคอ่านเอา เล่มประมาณ 3-4 มั้ง )







ตอนที่ไปสู้กับยักาษ์อีกแล้วล่ะ

ของแค่นี้ไม่ทำให้วิญญาณฉันแตกหักได้ง่ายๆหรอกนะ
( แอร๊ยยยย แต่วิญญาณชั้นกำลังสั่นไหวเพราะคุณค่ะ/// )



ทีนี้ไอ้ลำดับ 3 เนี่ย....สังเกตดีๆนะทุกท่าน...







ถ้ามัวแต่จะพูดถึงจุดจบที่สวยหรู
สู้ใช้ชีวิตต่อไปอย่างสวยงามจนกว่าจะถึงจุดจบจบไม่ดีกว่าเหรอ

ประมาณนั้น...แต่....


ภาพมัน....ภาพน่ะ....ภาพ.........


อ่ะ...ดูกันอีกที....










พะ...พะ..พ่องงงงงงงงง
อย่านะ...อย่าคิดว่าตูไม่รู้ววววววววววว 
เอาแน่แล้วใช่ไหม ไอ้ที่จะคลอดวันที่ 30 กันยานี้น่ะ
ทำเสร็จแล้วแอบเอามาโฆษณาทางอ้อมใช่ไหมมมมมมมมม
แต่คงไม่ได้รีเมคแค่ฉากนี้ใช่ไหม ใช่ม๊ายยยยยยยย ( ตายแน่ ตุตายแหงมๆ )
ขนาดเห็นแค่นี้ยังตายสนิท อู่กกกกกกกกกกกกกกก

ชินปาจิก็ทักว่า เอ้ะ...ภาพนี้ไม่เคยเห็นในอนิเมนี่ครับ?
คุณกินก็บอกว่า อย่าไปสนใจน่า อย่าไปสนใจ
ไม่สนใจได้ไงคะ สนใจสุดๆเลยล่ะค่ะเนี่ยยยยย


ต่อดีกว่าเนอะ..







โทชิ---------------ได้ที่ 2 กรี๊ดๆๆๆ
ตอนมิสึบะไง พูดว่า ฉันแค่อยากให้เธอมีความสุข
ประมาณนั้นน่ะค่ะ ถึงจะนอร์มอล
แต่ยอมรับว่าคุณฮิจินี่ช่างเป็นผู้ชายที่ดีจริงๆหนอ
ประทับใจสิ่งที่ทำให้มิสึบะ ถึงตัวเองจะโดนว่าว่าเป็นคนเลว
ต้องข่มความเจ็บปวดไว้คนเดียวก็ตาม...อูอา...


และลำดับแรก...ตั้งแต่ตอนที่ดูมา ก็ประทับใจคำพูดและฉากนี้จริงๆ







ไม่ว่าจะตอนนี้หรือเมื่อก่อน
สิ่งที่ฉันปกป้องก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง!!


แล้วก็เป็นภาพในหัวคุณกินย้อนขึ้นมาถึงพวกพ้องที่สำคัญ
มันช่างเป็นประโยคที่ได้ฟังแล้วก็คิดถึงได้แค่คุณล่ะค่ะ
มันบ่งบอกความเป็นคุณกินจริงๆน้อ...

ประทับใจมาก..มากจริงๆค่ะคุณ อิชั้นดูกี่ทีก็สครีม
ทำไมคุณถึงขยันเท่ ขยันทำให้คนอื่นประทับใจไม่เลิกราคะ

แต่จะว่าไปบทพูดคุณเนี่ย เกือบจะกวาดหมดเลยนะคะ
เป็นพระเอกที่เสื่อมแต่ก็ประทับใจคนดูนะคะนั่น ฮาๆ

และตอนเพลงจบใช้ Stairway Generation ค่ะ
เป็นตัวโยโรสุยะแบบภาพแรกโปรยลงมาจากฟ้า
มีตัวอื่นๆด้วยเช่น ฮาตะ แมลงสาบ เอลิ บลาๆ
แต่ไอ้ตัวปิดท้ายเนี่ย....









จะสื่ออะไรกันคะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ 



ทิ้งท้ายด้วยตอนต่อไป...








โยชิวาระสองงงงงงงงงงงงงง
จิไรฮะ ( หรือจิไรยะ??) อันนั้นยังไม่โฮกเท่าจะได้เห็นอดีตวัยเด็กของคุณกิน
ใบหน้าโฉด โหด ฉากบู๊....
และ...เสียงพากย์ของอาจารย์โชโยวววววววววววว
แฮ่กๆๆๆๆ กินทามะเนี่ย ให้ตูรอลุ้นทุกอาทิตย์เลยสิน่าาาาาา